19 Aralık 2010 Pazar

onu dedim acı çeken arkadaşıma bugün: ben nereden biliyorum 30 yaşıma 50 yaşıma kadar yaşayacağımı? ben bugün yaşıyorum. ve tek bir hayatım var. başka anlarım, dakikalarım, günlerim yok. başka zamanım yok. yaşlandığımda geriye dönüp o kadar çok şeye hayıflanmak istemiyorum. ölümü beklerken, çok da üzülmek istemiyorum. kaybedecek tek bir şeyim var: hayatım.sen bana günlerimi yaşanmayacak hale getiremezsin. kimsenin kimseye isteyerek ya da istemeden yapmaya hakkı yok. ben istediğim gibi yaşamalıyım. ben nereden bileyim ölümden sonra da yaşayacağımı? ben nereden bileyim tekrar hayata geleceğimi, bir köpek bir koyun ya da ben olarak? ben nereden bilebilirim. ben sadece bu hayatı yaşıyorum. ve hiç kimse bunun tek bir anını bile geri alamaz, ya da yaşattığı güzel bi andan dolayı bunun karşılığında aylarımı yıllarımı telafi olarak geri alamaz. kimse bana bunu yapamaz. ben istediğim gibi yaşarım.

ben şimdi her şeyi elde etmek de istemiyorum belli ki. ben sevgiyi, aşkı şimdi bulmak istemiyorum belli ki.. güzelliği parayı evi, düzenli yaşamı, renkli hayatı.. ben savaşmayı kavgayı acı çekmeyi ve illa ki ben elde etmek istiyorum. bu çok belli ki.

kalbim kırıldı. çok üzüldüm. ama sen bunu nasıl telafi edebilirsin? belki edebilirsin ama benden aldığın zamanı telafi etmek çok büyük aşksa mümkün olabilir. çok güçlü severim, inanamazsın, inanamadın....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder